Geen enkele zondag is zomaar een zondag. Alle zondagen hebben iets eigens. Niet alle zondagen hebben een eigen naam. Maar wel alle zondagen voor en na Pasen. Al eeuwenlang worden deze zondagen in binnen- en buitenland zo benoemd. Je herkent ze, leert ze onderscheiden, net als mensen.

Zoals gezegd, niet alle zondagen hebben een naam. Soms hebben ze een getal. Maar dan nog wordt dat getal gerelateerd aan, verbonden met een zondag met een feestnaam. Bijvoorbeeld: de 1e zondag van Epifanie, de 2e zondag na Trinitatis, de 3e zondag van Advent.

De naam is het 'opschrift' van de zondag. De titel, en dat heeft te maken met het eerste woord dat er in de dienst klinkt. Ooit was het zo, dat de ambtsdragers met het koor aan het begin van de dienst van achter in de kerk naar voren liepen. Tijdens deze intocht werd een psalm gezongen, de Intochtspsalm of Introitus. Dat is de psalm die de intocht begeleidt. Maar ook is het de psalm die de thematiek en de sfeer van heel die zondag aangeeft. En omdat het binnenkomen rustig en plechtig verliep was er tijd om een vers uit die psalm telkens te herhalen: het keervers ofwel de antifoon (dat komt van 'tegenover elkaar' ofwel in het grieks anti-phonos). Omdat dat vers dus vaak werd herhaald bleef het in je oren zitten, de hele dag en week.